Een stoeptegel is geen bezit

Het is begin april, de 8^e om precies te zijn
En ja hoor… het begint weer.

Plekken voor Koningsdag worden alweer “geclaimd”. Tape op de stoep, krijtstrepen, soms hele linten. Alsof die ene vierkante meter ineens van iemand is.

Ik reed net langs de RAI, mijn dagelijkse rit en zag iets grappigs.
Een buurtbewoner die gewoon die afzetlintjes weer weghaalde druk discussieerde met? Ouder van

Ik vond dat reuze grappig en dacht ook. Te bizar dit.

Doe normaal, het is gewoon een stoep

We doen dus net alsof het normaal is.
“Ja, dat hoort erbij.”
“Even je plekje veiligstellen.”

Maar kom op zeg, het is gewoon een stoep.
Van iedereen.
Niet van degene die het eerst een rolletje tape heeft.
De Apollolaan is alweer bijna helemaal vol gekrijt en voorzien van lintjes

Van VOC-mentaliteit naar stoeptegel-economie

We lachen erom. “Typisch Nederlands”, zeggen we. Slim, vooruitdenken, je plekje veiligstellen. Maar we doen iets wat we nu afschuwen. Iets wat we misschien liever niet benoemen: het idee dat je iets kunt claimen simpelweg omdat je er eerder was — of omdat je het handig aanpakt.

De vergelijking met kolonialisme is natuurlijk groot misschien zelfs ongemakkelijk maar het is herkenbaar: ruimte toe-eigenen zonder echte afspraak, en vooral zonder rekening te houden met anderen die diezelfde ruimte ook willen gebruiken.

Vrijmarkt… maar niet echt vrij

Koningsdag is toch juist bedoeld dat iedereen mee kan doen.
Kleedje neer, spulletjes verkopen, gezellig.

Maar als alles al weken van tevoren “bezet” is… Bijna een maand al!!!
hoe vrij is dat nog?

Dan wordt het gewoon:
wie het slimst is, wint.

We maken het zelf moeilijk

Het gekke is: er is plek zat.
Maar omdat iedereen bang is om mis te grijpen, gaan we massaal alvast claimen.
En zo maken we zelf het probleem, want opgeven moment gaat gemeente ingrijpen en is het feest voorbij.

Gewoon even normaal doen

Misschien moeten we het simpel houden:
Geen tape.
Geen krijt.
Geen lintjes.

Gewoon op de dag zelf komen, of de avond ervoor en gezellig met vrienden doorhalen zoals ik deed met mijn kinderen.
Plekje zoeken.
Beetje rekening houden met elkaar.

Zoals die buurtbewoner bij de RAI eigenlijk al liet zien. 

Samen, niet ieder voor zich

Koningsdag is geen wedstrijd.
Het is gewoon een leuke dag met elkaar.

Dus laten we die stoep ook gewoon…
van iedereen houden.