Een vraag die (te) vaak wordt gesteld: is het wel veilig in Zimbabwe?
Niet minder veilig dan in Nederland, denk ik.

Hier zit ik bij een lokale voetbalwedstrijd. Wat er gebeurt is dat mensen naar je toe komen. Want je valt op. Dat zal op het platteland anders zijn dan in een (grotere) stad. Mensen zijn nieuwsgierig, willen weten wie je bent. Hier was dit heel ontspannen. Ik had m'n fototas bij me en die stond open. Een van de mannen adviseerde me om de tas dicht te doen. "Maar er zit niets in",  zei ik. "Doe toch maar dicht."
Is dat een ander advies dan in Nederland? Ook hier doe je je tas dicht, want gelegenheid schept de dief.
Als ik alleen op een compound loop komen er ook mensen naar me toe. Sommigen hebben een glas teveel op in het weekend. En dan zijn ze wat vrijer, blijven ze wat aanhouden. Een agressieve toon of benadering heb ik nog niet meegemaakt. 
Het is wel onwennig. Je mag nog steeds voorzichtig zijn en ik loop niet met veel waardevolle spullen op het zicht en op zak. Vriendelijkheid, bereidheid om een praatje te maken en soms duidelijk grens aangeven is wat je nodig hebt.
Voed jezelf niet met wantrouwen, dat is niet nodig! Dan doe je jezelf en de mensen daar tekort. Net als hier.

A question asked (too) often: is it actually safe in Zimbabwe?
No less safe than in the Netherlands, I’d say.

Here I am at a local football match. What happens is that people come up to you—because you stand out. That dynamic differs between rural areas and (larger) cities. People are curious; they want to know who you are. The atmosphere here was very relaxed. I had my camera bag with me, and it was open. One of the men advised me to close it. "But there’s nothing in it," I said. "Close it anyway."

Is that advice any different from what you’d get in the Netherlands? You close your bag there too, because opportunity makes the thief.

When I walk alone through a compound, people approach me as well. Some have had a bit too much to drink on the weekend; they become a bit more forward and persistent. I haven't encountered any aggression or hostile approaches yet, though.

It does feel a bit unfamiliar, of course. It pays to be cautious—I don't walk around with valuables clearly visible or in my pockets. Friendliness, a willingness to chat, and—at times—clearly setting boundaries are what you need.

Don't let yourself be driven by suspicion; there's no need for it! Doing so would do a disservice to both yourself and the local people. Just as it would back home.