De landing... Het spannendste moment van de hele expeditie?

Iets te vlak tegen de atmosfeer aan en ze stuiten terug de ruimte in. Dan vliegen ze met grote snelheid bij de aarde vandaan, een hoge ellipsbaan in. Ze komen vanzelf weer een keer terug, ja, dat wel, maar toch.... De kans om daarna heelhuids weer op aarde terecht te gaan komen is wel heel veel kleiner geworden.
Met iets te grote snelheid of te steil de dampkring in? Dan loopt de temperatuur te snel op. Net als bij problemen met jet hitteschild: levensgevaarlijk. Ze komen midden in een vuurbal naar beneden. Een keramische oven, met alleen hun schild tussen hen en het allesverterebd vuur van de wrijving met de dampkring.
Oeps. Een kiertje? Een loslatend tegeltje? Een scheurtje?

Het laatste stukje aan de parachutes is gelukkig heerlijk ontspannend. Als ze tenmiste allemaal netjes open zijn gegaan. En niet door de eerste grote klap afgescheurd. Of in de war geraakt. Of...

Kortom: het wordt een dag als elke andere.

https://www.nu.nl/wetenschap/6392101/alle-ogen-zijn-bij-de-landing-van-artemis-ii-gericht-op-het-hitteschild.html

Happy Friday, everyone! I hope you all have a great day 🙂

Ik ben van de generatie: alstublieft, hallo, goede avond, tot ziens, bedankt, respect voor ouderen, de toestemming te vragen, begroeten met een glimlach, mensen lief te hebben voor wie ze zijn, niet voor wat ze hebben. Ik heb geleerd mensen goed te behandelen. Als je van deze generatie bent, kopieer dit dan op je prikbord
bedankt.