Herfstige overvloed in eigen huis
De herfst kondigt zich aan met koele ochtenden en het verlangen naar comfort in huis. Vijgen, rijp en geurig, werden deze week met zorg door mijn jongste zoon uit zijn tuin gebracht—een cadeautje van het seizoen met de zon nog in het vel. Vers bij het ontbijt proefden ze al heerlijk, maar de vraag rees: wat te doen met de rest? De herinnering aan een jammerlijk mislukte jam bleef hangen, dus besloot ik op zoek te gaan naar een nieuw recept. Na wat bladeren en speuren vond ik er een dat precies bij mijn voorraadkast paste. Het resultaat bleek erg lekker.
Alsof het zo moest zijn, bracht mijn broer samen met mijn schoonzus een bak vol walnoten uit hun eigen tuin. De verse noten, nog glanzend en stevig, moesten slechts even drogen voordat ze klaar zijn om te kraken op een koude avond. Misschien in een herfstig brood, misschien gewoon zo uit het vuistje.
Langzaam vult de kast zich met het beste uit eigen tuin en van dichtbij. Flessen, potten, bakjes—een stille belofte van troost en smaak voor wanneer de wind langs het raam giert. Er schuilt een diepe voldoening in deze ritmische voorbereiding: weten dat er straks altijd iets lekkers in huis is, geoogst en gedeeld met familie. Zo wordt de herfst niet alleen een tijd van loslaten, maar ook van verzamelen, bewaren en genieten van wat samen is gebracht.
