Trotse oma mijn grootdochter

Priscilla Dijkman

·
Fotoshoot
Voor mijn opleiding paardensport en houderij, organiseer ik een paard gerelateerd evenement.
Altijd al jouw prachtige Arabisch volbloed professioneel vast willen laten leggen? Dit is je kans.
Fotograaf: Jan kan
Kosten deelnamen: €60
Wat je krijgt: 5 professioneel bewerkte foto’s
Locatie: privé bericht
Datum: 6 december 2025
Slechts 10 plekken beschikbaar.
Jan weet precies hoe hij het karakter en de schoonheid van het Arabisch paard vangt, perfect voor aan de muur, op social media of gewoon als blijvende herinnering. Aanmelden kan via privé bericht op face book of telefoon nummer 0682251374.
Wees er snel bij vol is vol.

Zo zuurkool voor de winter

Sinterklaas is binnen, zag er allemaal zo vrolijk uit. Feestje schoenen vannacht bij de kachel. Zou hij ook een warmtepomp weten te vinden?

Verslag van de tuincommissie

Een regenachtige ochtend vol enthousiasme en groene plannen

Ochtend in de regen
Ondanks de druppels die onophoudelijk uit de hemel vielen, lieten de leden van onze tuincommissie zich vanmorgen niet uit het veld slaan. Paraplu’s en regenjassen waren geen overbodige luxe, maar de wil om de tuin te verbeteren bleek sterker dan het weer. Er stonden immers planten klaar die popelden om de aarde in te gaan. Met zorg werden deze nieuwe bewoners hun plek in de tuin gegeven.

De aarde verbeteren
Om de jonge aanplant de beste start te geven, zijn zakken grond uitgestrooid en door de bestaande aarde gemengd. Zo krijgt de bodem een boost en kunnen de wortels van de planten zich goed ontwikkelen. Iedereen stak de handen uit de mouwen, want “samen de schouders eronder” zit in ons DNA.
Met een beetje geluk en nog veel meer inzet, kunnen we de komende jaren genieten van een rijke oogst. De druiven zullen straks aan de ranken hangen, de bramenstruiken zullen hun zoete vruchten tonen, blauwe bessen kleuren straks de zomer en de perenbomen beloven sappige peren in het najaar. Dat wordt smullen, hoor!

Duurzaam watergebruik
Ook aan duurzaamheid is gedacht: het regenwater wordt opgevangen in een ton. Op deze manier kunnen we de tuin besproeien zonder verspilling van drinkwater. Dit is niet alleen milieuvriendelijk, maar ook typisch Nederlands, want zuinig omspringen met water zit ons in het bloed.

Een thuis voor de bijen
En alsof het nog niet genoeg is, hebben de bijen in onze tuin een eigen hotel gekregen. In het bijenhotel kunnen ze veilig nestelen en overwinteren. Zo dragen we ons steentje bij aan de biodiversiteit en helpen we de natuur een handje.

Slotwoord
De regen mag dan wel gevallen zijn, de energie en het enthousiasme van onze tuincommissie was aanstekelijk. Met groene vingers, een flinke dosis doorzettingsvermogen en een vleugje Hollandse nuchterheid hebben we samen weer een mooie stap gezet richting een bloeiende, duurzame tuin.

https://nowastearmy.nl/

Met de Franse slag
4 d
·
Brothers In Arms (Remastered 1996) · Dire Straits
·
Verwijderde herinnering: hoe Margraten zwijgt over zwarte bevrijders
Ik was in eerste instantie sprakeloos. Daarna boos. En nu? Nu ben ik vastberaden.
Op de Amerikaanse begraafplaats in Margraten zijn twee panelen verdwenen. Niet verplaatst. Niet vervangen. Gewoon weg. Zonder verklaring. Zonder context. Zonder respect. Deze panelen vertelden het verhaal van zwarte Amerikaanse soldaten die vochten voor onze vrijheid én tegen racisme binnen hun eigen leger. Eén van hen was George H. Pruitt, die stierf terwijl hij zijn kameraden redde. Een held. Punt.
Wat is dit voor actie? Het verwijderen van deze plakkaten verandert de geschiedenis niet. Het probeert haar te begeren. Te verdoezelen. Te verzwijgen. En waarom? Omdat het ongemakkelijk is? Omdat het niet past in een politiek klimaat waarin diversiteit en inclusie als bedreiging worden gezien? Omdat het herdenken van zwarte helden niet langer gewenst is?
De panelen werden geplaatst onder het beleid van president Biden, dat expliciet ruimte gaf aan vergeten verhalen. Hun verwijdering lijkt te passen bij het terugdraaien van dat beleid onder de huidige regering van Donald Trump. Maar dit is geen Amerikaans probleem alleen. Dit is ook óns probleem. Want Margraten ligt in Nederland. Op Nederlandse bodem. En het herdenkt mensen die voor ónze vrijheid stierven.
Laat dat even bezinken: de begraafplaats in Margraten is Nederlands grondgebied. Het is in langdurige bruikleen gegeven aan de Verenigde Staten, zodat zij het kunnen beheren en onderhouden. Maar het blijft eigendom van Nederland. Het is dus geen stukje Amerika in juridische zin — het is een gedeeld monument, een gedeelde verantwoordelijkheid. En dat maakt deze verwijdering des te schrijnender.
Zwarte soldaten vochten zij aan zij met hun witte kameraden. Ze kwamen uit een land dat hen niet als gelijken behandelde, maar ze stierven voor een land dat ze niet kenden. Voor ons. Voor Europa. Voor vrijheid. En nu worden ze uit onze herinnering gewist?
Dit is ronduit mensonterend. Ik heb er bijna geen woorden voor. Alleen verontwaardiging.
Mijn oproep is helder: doe deze mensen eer aan. Plaats de panelen terug. Laat hun verhalen klinken. Laat hun namen zichtbaar zijn. Laat hun strijd erkend worden. Want wie de geschiedenis selectief herdenkt, herdenkt niet. Die herschrijft.
Conclusie
Het verwijderen van deze panelen is meer dan een administratieve beslissing. Het is een symbolische daad die raakt aan de kern van onze historische verantwoordelijkheid. Herdenken is geen keuze, het is een plicht. En die plicht geldt voor álle bevrijders — ongeacht huidskleur, afkomst of politieke voorkeur.
Moraal van het verhaal
Wie zwijgt over onrecht, maakt zich medeplichtig aan het vergeten ervan. Wie selectief herdenkt, ontkent de volledige waarheid. En wie de moed heeft om álle verhalen te vertellen, bouwt aan een samenleving die recht doet aan haar verleden.
Levensles
Echte vrijheid begint bij erkenning. Erkenning van wie we zijn, waar we vandaan komen, en wie ons die vrijheid heeft gegeven. Alleen door te herinneren met open ogen en een open hart, kunnen we recht doen aan hen die hun leven gaven voor de onze.
Bronvermelding
Gebaseerd op berichtgeving van NRC, gepubliceerd op 7 november 2025 door Paul van der Steen: “Op Margraten zijn twee panelen over zwarte Amerikaanse bevrijders van Nederland opeens weg. ‘Past bij beleid van de regering-Trump’.”
#column #nieuws #schande #vrijheid #margraten #verenigdestaten #UnitedStates #MENSONTEREND #erkenning #boos #verontwaardigd #geschiedenis #TweedeWereldoorlog #onrecht #diversiteit #discriminatie #eren #diversiteit #inclusie #militair #soldaat #leger #army #disrespectful

Lichtjesfeest in Edam. Kinderen gaan niet langs de deuren maar krijgen een zak snoep van het bedrijfsleven lokaal. Het gaat om mooie lampionnen met veel muziek en theater.

Gelukkig geluk

Nu weer eens een blog zonder AI. Gelukkig kan ik het ook zelf, toch?
Toevalligheden, op de haptonomie academie noemde ze dat ‘de hand van god die in cognito’ wil blijven. Sinds ik in Edam woon heb ik het gevoel dat het geluk me regelmatig toevalt. Zo was ik afgelopen week met een zware zak aarde aan het stoeien en dacht ik gooi hem over de heg voor mijn deur. Loop om de heg heen en pak hem daar weer op. Bij het gooien keerde mijn tas zich om en mijn telefoon viel eruit. Gelukkig dat ik dat op tijd zag en hij was nog heel. Dus binnen weer verder met van alles en nog wat. Wordt er na een tijdje gebeld en er staat een man en vrouw voor de deur en die houden mijn portemonnee vast, gevonden bij de heg. “Alles zit er nog in” zei de man, geld en passen. “OH OH OH ontzettend bedankt, wist niet dat ik hem kwijt was”. Op mijn betaalpas staat mijn naam en bij mijn brievenbus bij de voordeur ook, (sinds kort) zo konden ze me vinden.  Moet er niet aan denken dat je al die passen weer moet regelen en/of blokkeren. Bedank ze nogmaals hartelijk. Maar ik heb geluk. Verder raak ik die dag mijn sleutels nog kwijt maar ook die duikt weer op in een tas.

Vanmorgen in Almere met Oliver naar het hondenveldje, kan hij heerlijk los is en we hebben geluk, het is grote hondendag. Een van de vrijwilligsters heeft appeltaart gebakken en ik krijg een stuk aangeboden met koffie. Echt heerlijk.

In de auto wordt ik gebeld en neem natuurlijk niet op. Dat zou ongelukken kunnen geven, dus doe ik dat gelukkig niet. Als er een tweede keer gebeld wordt, denk ik mmm, wat zou er zijn. Auto geparkeerd en zie dat het mijn grootdochter is en bel haar terug. Ze is met haar vriend een dagje uit en vraagt of ik zin heb om mee te gaan naar het graf van opa, oma ligt er ook maar die heeft ze nooit gekend. Tja en dan… Vraag ik,  “ ga je me dan ook feliciteren met mijn verjaardag”? ‘OH OH OH Oma sorry nog gefeliciteerd. Ik ga het uitleggen straks hoe dat gekomen is” en ik zeg komt goed lieverd en geluk doorstroomd mij. Was vorige week jarig en ze had me niet gefeliciteerd en dat doet dan toch een beetje pijn. Met mijn verstand weet ik het wel, pubers zijn niet met oma bezig. Maar mijn hart wil er niet aan.  

Dus gaan we zo naar Amsterdam naar het kerkhof Barbara, heb nog even snel een plantje gekocht voor op het graf. Mijn vader en moeder waren gek met planten. GELUKKIG JAAA

 

De geur van zuurkool en erwtensoep

Nu de dagen korter worden en de kou langzaam de lucht vult, is het weer tijd voor die typische Hollandse gerechten waar je hart vanzelf warm van wordt: zuurkool en erwtensoep! Wat een geluk dat ik zo'n prachtige koolschaaf heb gekregen – het is bijna magisch om te zien hoe de witte kool tot fijne sliertjes wordt getoverd, klaar om te fermenteren tot heerlijke zuurkool.

Het blijft bijzonder dat de moestuin zelfs in november nog wat oplevert. Je zou haast denken dat alles al kaal en stil is, maar dankzij het tuinkasje heb ik vandaag alsnog verse groenten kunnen plukken. bleekselderij, Spaanse peper – alles uit eigen grond. Het geeft zo’n voldoening om met je eigen oogst aan de slag te gaan, de handen nog een beetje koud van het werken buiten, maar het hoofd vol plannen voor de maaltijd.

Vandaag heb ik de groenten uit de tuin gehaald en alvast in de pan gedaan voor de erwtensoep van morgen. Want morgen eten we samen bij Harry en Petra. Het is altijd zo gezellig om samen te komen, zeker als er van die stevige winterkost op tafel staat.

Het zijn de kleine dingen die het doen: de geur van verse zuurkool, het snijden van groenten uit eigen tuin, samen eten met familie. November mag dan een sombere maand lijken, maar met een tuinkasje en een beetje liefde voor traditie valt er genoeg te genieten. Smakelijk eten, en geniet van de mooie momenten samen!

Mogen kiezen is een vel bevochte recht dus maak er gebruik van.