Ik volgde in het schooljaar 2024-2025 Deense les. De lessen gingen online door, geen probleem mee.
We hadden 2 keer een live les. Nadien telkens iets gaan drinken. We kregen op een bepaald moment een uitnodiging om bij één van de cursisten te gaan eten.
Allemaal heel fijn en ik werd telkens opgenomen in de groep (niemand kende mekaar voordien).
In november 2025 zijn we met een deel van de klas samen naar de Deense kerstmarkt geweest. Ik voelde me niet buitengesloten, ik werd telkens betrokken in de gesprekken. De persoon met wie ik die dag de trein nam naar Brussel vertrok op tijd terug richting huis, ik ging nog mee iets drinken. De andere 2 die ook met de trein waren beloofden mij dat ze dezelfde trein als ik gingen nemen. We bleven nog een tijdje op café, maar ik kon niet alleen vertrekken (ik kende mijn weg niet en ik ben niet op mijn gemak als het donker is en al zeker niet in Brussel). Uiteindelijk gingen we toch richting station en die 2 namen een andere trein. Ik was toen wel blij dat de laatste persoon (die in Brussel woont) toch bleef wachten tot mijn trein vertrok in Brussel.

Een paar weken geleden nodigde iemand mij van de Deense klas van 2025-2026 uit om bij haar te komen eten. Ik had haar 2 keer gezien (vluchtig bij de Deense kerstmarkt en tijdens een live les voor de laatste klas (wij van de eerste klas waren ook uitgenodigd, nadien ook weer iets gaan drinken).

Gisteren zijn we met een groot deel van de Deense klas, waar ik ik zat, en enkele van de Deense klas van het afgelopen schooljaar op uitstap geweest in Brussel. We waren in totaal met 10 mensen. Ik liep weer de hele tijd alleen (niemand wilde met mij praten). Na ongeveer een uur vertrok er iemand (zij had nog andere verplichtingen), maar ook daarna liep ik de hele tijd alleen. Het voelde net zoals op school, ook altijd alleen.
We bezochten samen een winkel met Scandinavische producten. Ik kocht wat ik nodig had, niet te veel, ik kan nog altijd terug naar hun vestiging in Waterloo.
We gingen nadien ergens eten. We waren dus met 9 personen. Naast mij zaten telkens 2 mensen en aan de andere kant van de tafel zaten in totaal 4 mensen. Na het eten bleven we daar wat zitten en begon iedereen te praten, maar ik zat letterlijk tussen de 2 gesprekken. Ook hier voelde ik me weer alleen.
Ook de persoon bij wie ik gaan eten ben, zei niets tegen mij.
Nadien gingen we richting het station, maar besloten we nog eerst ergens iets te gaan drinken. Enkele vertrokken al, we bleven nog met 6 over. Ik sprak met iemand af om samen terug de trein naar huis te nemen, zodat ik niet weer alleen (net als de vorige keer) de trein naar huis moest nemen.

Ik apprecieer het als ze mij meevragen, maar om telkens het vijfde wiel aan de wagen te zijn, vind ik niet leuk.

Die uitstapjes vragen sowieso al heel wat energie van mij. Ik moet er telkens toch minstens 1 dag van bijkomen (uitrusten).

Ik stel me echt de vraag of dit het wel is.

Vanaf nu ook W Social te vinden. Het heeft wel lang geduurd om het in orde te krijgen. Hopelijk zijn de kinderziektes er snel uit.

Heeft iemand ervaring met PKM (Personal Knowledge Management)?

Ooit eens Notion geprobeerd, maar geen succes. Ik heb hier 1 document in staan.

Ik las ergens over een korte cursus Obsidian.
Ik kocht al wel een boek over Obsidian.

Ik werk niet, doe vrijwilligerswerk, heb medische problemen, wil wat dingen over vakantie en taal noteren (denk ik).

Artificiële intelligentie is soms echt wel heel goed.
Perplexity bouwde voor mij een app, akkoord, Amerikaans, maar het vergemakkelijkt mijn administratie rond mijn vrijwilligerswerk.

Maar tegenwoordig duikt er overal AI op. Posters voor activiteiten in de buurt worden tegenwoordig door AI gemaakt.

Deze 2 afbeeldingen kwam ik vandaag tegen op Facebook.
Gebruikte de organisatoren allebei dezelfde prompt?

Rust zacht lieve Jade 😢💫

Jade Kops (19) overleden aan kanker: ‘Ze laat een enorme leegte achter’
https://www.ad.nl/binnenland/jade-kops-19-overleden-aan-kanker-ze-laat-een-enorme-leegte-achter~ad252429/

Ik ben van de generatie: alstublieft, hallo, goede avond, tot ziens, bedankt, respect voor ouderen, de toestemming te vragen, begroeten met een glimlach, mensen lief te hebben voor wie ze zijn, niet voor wat ze hebben. Ik heb geleerd mensen goed te behandelen. Als je van deze generatie bent, kopieer dit dan op je prikbord
bedankt.

Kijk je naar een programma op VTM Go (of Videoland) en pauzeer je even, krijg je dit beeld. Sorry Kelly Pfaff, je trekt echt rare snuiten. 😂

Is er toevallig iemand die de Story van deze week (nummer 11) heeft. Ik wil graag het volledig artikel lezen van Gilbert uit Winter Vol Liefde.
Ikzelf woon in België, dus ik zou hiervoor speciaal naar Nederland moeten.

Vorig schooljaar (2024-2025) kostte een taalopleiding of een hobby opleiding via her CVO (Centrum voor Volwassene Onderwijs) 1,5 euro per lesuur (of 0,30 euro voor sommige groepen mensen, bijvoorbeeld mensen met een handicap) in Vlaanderen. Een jaaropleiding (120 lesuren) kostte zo dus 180 euro (of 36 euro). De rest werd door de Vlaamse overheid bijgepast. Er werd dan beslist dat die opleidingen veel te goedkoop zijn. De prijs ging naar 4 euro per lesuur voor dit schooljaar (2025-2026) zonder een korting voor bepaalde groepen.

Akkoord dat de prijs moest opgetrokken worden, maar een korting was nog steeds welkom geweest en ook de talen Frans en Engels aan andere tarieven (Frans is in België de tweede taal en Engels heb je gewoon nodig). Maar neen, dat kwam er niet.
Een opleiding van 120 uur kost dus nu 480 euro (ongeveer 2,5 keer zo duur of ik sommige gevallen dus ongeveer 13 keer zo duur).

Vandaag stond in de krant dar ze de prijs toch willen laten zakken voor Frans en Engels naar 2,5 euro per uur (of 1 euro in sommige gevallen).
Lijkt me niet meer dan logisch. Dit zei ik ook al tegen de taalleerkracht Deens dat ze dit niet kunnen maken voor Frans en Engels.
Ik ga dus toch nog gelijk krijgen.

Voor hobby opleidingen begrijp ik de prijsstijging, maar ik ken wel wat mensen met een handicap die niet kunnen werken, waarvoor een hobby opleiding (bijvoorbeeld naaien) hun wekelijks sociaal uitje was, waarbij ze effectief nog iets leerde. Deze mensen kunnen nu geen opleiding mee volgen, omdat het voor hen onbetaalbaar geworden is.
Mensen gaan in zo een geval naar bijvoorbeeld stoffenwinkels die eens een workshop aanbieden of kiezen voor een online systeem dat goedkoper is.

Mensen in het volwassenonderwijs vrezen voor hun jobs, omdat minder mensen kiezen op nog iets van een cursus te volgen.

Maar de Belgische overheid is iedereen die langer dan 1 jaar op werkloosheidsuitkering staat aan het straffen, terwijl er overal jobs aan het verdwijnen zijn.