Happy Monday, everyone! I hope you all have a great day 🙂
Ik volgde in het schooljaar 2024-2025 Deense les. De lessen gingen online door, geen probleem mee.
We hadden 2 keer een live les. Nadien telkens iets gaan drinken. We kregen op een bepaald moment een uitnodiging om bij één van de cursisten te gaan eten.
Allemaal heel fijn en ik werd telkens opgenomen in de groep (niemand kende mekaar voordien).
In november 2025 zijn we met een deel van de klas samen naar de Deense kerstmarkt geweest. Ik voelde me niet buitengesloten, ik werd telkens betrokken in de gesprekken. De persoon met wie ik die dag de trein nam naar Brussel vertrok op tijd terug richting huis, ik ging nog mee iets drinken. De andere 2 die ook met de trein waren beloofden mij dat ze dezelfde trein als ik gingen nemen. We bleven nog een tijdje op café, maar ik kon niet alleen vertrekken (ik kende mijn weg niet en ik ben niet op mijn gemak als het donker is en al zeker niet in Brussel). Uiteindelijk gingen we toch richting station en die 2 namen een andere trein. Ik was toen wel blij dat de laatste persoon (die in Brussel woont) toch bleef wachten tot mijn trein vertrok in Brussel.
Een paar weken geleden nodigde iemand mij van de Deense klas van 2025-2026 uit om bij haar te komen eten. Ik had haar 2 keer gezien (vluchtig bij de Deense kerstmarkt en tijdens een live les voor de laatste klas (wij van de eerste klas waren ook uitgenodigd, nadien ook weer iets gaan drinken).
Gisteren zijn we met een groot deel van de Deense klas, waar ik ik zat, en enkele van de Deense klas van het afgelopen schooljaar op uitstap geweest in Brussel. We waren in totaal met 10 mensen. Ik liep weer de hele tijd alleen (niemand wilde met mij praten). Na ongeveer een uur vertrok er iemand (zij had nog andere verplichtingen), maar ook daarna liep ik de hele tijd alleen. Het voelde net zoals op school, ook altijd alleen.
We bezochten samen een winkel met Scandinavische producten. Ik kocht wat ik nodig had, niet te veel, ik kan nog altijd terug naar hun vestiging in Waterloo.
We gingen nadien ergens eten. We waren dus met 9 personen. Naast mij zaten telkens 2 mensen en aan de andere kant van de tafel zaten in totaal 4 mensen. Na het eten bleven we daar wat zitten en begon iedereen te praten, maar ik zat letterlijk tussen de 2 gesprekken. Ook hier voelde ik me weer alleen.
Ook de persoon bij wie ik gaan eten ben, zei niets tegen mij.
Nadien gingen we richting het station, maar besloten we nog eerst ergens iets te gaan drinken. Enkele vertrokken al, we bleven nog met 6 over. Ik sprak met iemand af om samen terug de trein naar huis te nemen, zodat ik niet weer alleen (net als de vorige keer) de trein naar huis moest nemen.
Ik apprecieer het als ze mij meevragen, maar om telkens het vijfde wiel aan de wagen te zijn, vind ik niet leuk.
Die uitstapjes vragen sowieso al heel wat energie van mij. Ik moet er telkens toch minstens 1 dag van bijkomen (uitrusten).
Ik stel me echt de vraag of dit het wel is.
